شیراز

شهر راز_شهر باغ_شهر شعر_شهر بهار

سیبویه
ساعت ٦:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٢/۱۸  کلمات کلیدی: شیراز ، سیبویه ، shiraz
سیبویه، نامش عمروبن عثمان بن قنبر و کنیه اش ابوالبشر و از بردگان بنی حارث بن کعب بود.سیبویه عالم  معروف ایرانی در نحو زبان عربی و مولف کتاب مشهور ((الکتاب))(نخستین ومعتبرترین کتاب در نحو عربی)متولد بیضا(انشان) بوده ولی تاریخ زندگی او بدرستی معلوم نیست.
درباره واژه سیبویه تعبیرات مختلفی شده است .فیروزآبادی مؤلف قاموس درباره معنای نام او می گوید: (سیبویه یعنی بوی سیب)ولی عدهای هم گفتن این واژه به معنی کسی هست که همیشه خیلی خوشبو بوده است.
او در جوانی به بصر رفت و نزد علمای آنجا به خصوص خلیل ابن احمد تحصیل کرد. وی علاوه بر این که از خلیل درس می گرفت نزد اساتید دیگری مانند عیسی بن عمر و یونس به شاگردی نشست و لغت را هم از ابو خطاب اخفش فرا گرفت. آنگاه به تألیف کتابی در نحو پرداخت که (ابن ندیم) درباره آن می نویسد (نه پیش از وی کسی مانند آن را تألیف نموده و نه بعد از او کسی تألیف خواهد کرد)
سپس به نزد یحیی بن خالد برمکی در  بغداد رفت. در انجا به مناظره با ((کسایی)) در مورد مسله زنبوریه  پرداخت .در این مناظره به نا حق((کسایی)) (که معلم امین و مامون پسران هارون الرشید بود) برتر دانستند.سیبویه از این حق کشی ناراحت شد و به شیراز برگشت.و به دلیل بیماری روحی و عصبی در گذشت.
سیبویه در سال 180، در سن چهل سالگی درگذشت و در گورستان باهلیه مدفون شد. ابتدا بر قبر او سنگ سیاهی بود که در دکانی در دروازه کازرون قرار داشت و به سنگ سیاه معروف است.تا اینکه در سال ١٣۵٣ خورشیدی  به مناسبت دوازدهمین قرن در گذشت سیبویه کنگره ای در شیراز بر گزار شد و ارامگاه جدید او را در سال ١٣٣۶ خورشیدی ساختند.
برای رسیدن به ارامگاه سیبویه ساده ترین راه از طریق دروازه کازرون و بعد از عبور از مقابل امامزاده سید تاج الدین غریب(ع) و طی مسافتی در حدود ٨٠٠ متر می توان به ارامگاه سیبویه رسید این ارامگاه همان ارامگاهی است که انجمن اثار ملی در سال ١٣٣۶ ساخته است